हवाहवासा राग तुझा :

रागावलीस कि तु काही वेगळीच भासतेस,

चेहेऱ्यावरती राग दाखवुन, मनोमन मात्र हसतेस,

संध्याकाळचा रक्तीमा तुझ्या गालावर उतरतो,

नाकाचा शेंडा लाल होतो, हातांचा चाळा पण वाढतो,

बघत बसावं तुझ्याकडे असा तो नजारा असतो,

आणि, यासाठीच तुला मी वारंवार चिडवतो,

काय तुझं रागावणं तरी, एक दिवसही टिकत नाही,

तुझ्या स्वभावामधे कायमचा राग, बसतच नाही. 

पण तो तेवढ्या वेळेचा अबोला, ब्रम्हांड आठवुन देतो,

संपलं आता सार, अस मग सतत वाटत राहत.

खर सांगतो, तु पुनः बोलेपर्यंत, माझ्या जीवात जीव नसतो,

त्यावेळी मात्र आठवणीने मी, देवाचा धावा करतो. 

तु पुनः बोलायला लागलीस की, देवावरचा विश्वास वाढीस लागतो,

तुला चिडवण्यासाठी मग मी पुनः, नव्या जोमाने कामाला लागतो ....